Neler yeni
Türkiye'nin En Güncel Forum Sitesi

Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için foruma kayıt olmalı yada giriş yapmalısınız. Forum üye olmak tamamen ücretsizdir.

Papatyanin Sevdasi.

AdrenaLin

..ɯ'ɐɟɐʞ ʞ!ɯoʞ!ɾɐɹʇ
MFC Üyesi
Konum
Karı$ık..
  • Üyelik Tarihi
    7 Mar 2013
  • Mesajlar
    1,969
  • MFC Puanı
    317
  • MFC Seviyesi

Koskoca bir bahçede
Demetler içinde bir papatya.
Aşık olmuş yanmış tutuşmuş
Aksakallı bahçıvana…

Bir ümit bekliyormuş.
Yüzlerce çiçeğin arasından
Onunla sadece onunla
Saatlerce ilgilenmesini.

Buz gibi suyunu
Sadece ona döksün istiyormuş…
Sadece ona değsin makası
Sadece ona gülsün dudakları.
Kıskanıyormuş bahçıvanı
Kırmızı güllerden
Sarı lalelerden
Mor menekşelerden.

Papatya sadece bahçıvan için açıyormuş
Bembeyaz yapraklarını…
Bir gün
Aşkı öyle büyümüş ki
Papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş.
Eğilivermiş boynu.

Toprağa bakıyormuş artık.
Bahçıvanın sadece sesini duyuyormuş
Ayaklarını görüyormuş.
Buna da şükür diyormuş.
Yetiyormuş ona bahçıvanın varlığını hissetmek.

Zaman akıp gidiyormuş.
Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli çok olmuş.
Ne var sanki boynumu kaldırsa
Bir kerecik daha görsem yüzünü diyormuş.
Yanıp tutuşuyormuş
…
Ve işte bir gün..
Bahçıvan papatyaya doğru yaklaşmış.
İncecik bedenini ellerinin arasına almış.
Elindeki sopayı köklerinin yanına toprağa sokmuş
Bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya.
Papatya o an daha çok sevmiş bahçıvanı.
Hâlâ göremiyormuş onu
Ama bedeni kurtulmuş.

Uzun bir müddet sonra
Bahçıvan uğramaz olmuş bahçeye.
Gelen giden yokmuş…
Kahrından ölecekmiş papatya.

Ama işte bir sabah
Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış.
Derin bir oh çekmiş.
Çılgıncasına sevdiği bahçıvan geri gelmiş.

Birden kendisine doğru gelen iki ayak görmüş.
Bu onun delicesine sevdiği bahçıvan değilmiş.
Baska birisiymiş.

Adamın elinde bir de makas varmış.
Papatyanın kafasını kaldırmış yukarıya doğru
Ne güzel açmışsın sen öyle demiş.
Bu gencecik yakışıklı bir delikanlıymış.
Gözleri gök mavisi saçları güneş sarısıymış…
Ama gövden seni taşımıyor demiş.

Elindeki makası papatyanın boynuna doğru uzatmış
Ve bir hamlede başını gövdesinden ayırmış.
Papatya yere düşerken hatırlamış sevdiğini
O ak saçlı aksakallı yaşlımı yaşlı bahçıvanı hatırlamış.
Bir de o gencecik yakışıklı delikanlıyı düşünmüş
Ve o an anlamış neden o yaşlı bahçıvanı sevdiğini.

O her şeye rağmen papatyaya emek vermiş.
Belki ona hiç bir zaman güzel olduğunu söylememiş
Ama onu aslında hep sevmiş.

Papatya anlamış artık.
Sevgi; emek istermiş…
Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini
Teşekkür etmiş ona içinden..

Son yaprağı da kuruduğunda
Biliyormuş artık…
Gerçek sevginin söylemeden
Yaşamadan ve asla kavuşmadan
Var olabileceğini...
...
 
Üst Alt