Neler yeni
Türkiye'nin En Güncel Forum Sitesi

Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için foruma kayıt olmalı yada giriş yapmalısınız. Forum üye olmak tamamen ücretsizdir.

Unut Diyorlar Bana Mesela Nefes Alma Der Gibi ,

NunveyLa

ßir Tarafta güLüşün var,Sırtımda kanLı ßıçağın..
MFC Üyesi
  • Üyelik Tarihi
    20 Ara 2012
  • Mesajlar
    4,070
  • MFC Puanı
    302
  • MFC Seviyesi

Anlatamıyorum derdimi. İlk defa, kelimeler yanımda değil. İlk defa, cümleler istediğim gibi dökülmüyor kağıt üzerine. Nasıl sinirleniyorum bilsen, kendime mi, sana mı, harflere mi, bilmiyorum. Seni sevmek beni yoruyor dersem doğru cümle olmaz, seni sevmek beni korkutuyor dersem belki olabilir, seni sevmek nedir anlamıyorum dersem ise, belki biraz da olsa yaklaşmış olurum anlatmak istediğim derdime. Seni anlamak istiyorum, seni daha fazla tanımak istiyorum. Kendi kabuğumu kırmak istiyorum, biliyorum, o kabuk çatladığında rahatlayacağım, o zaman senin katmanlarını da aşmaya başlayacağım. Nasıl yapacağım bilmiyorum, önümüzdeki yol uzun mu kısa mı bilmiyorum, ne yapacağız hiç bilmiyorum, ama artık çok geç geri dönmek için ve korkaklık yapmanın zamanı da değil hiç. Bilmelisin ki, sorunluyum. Bilmelisin ki, karanlık var içimde, koyu bir mürekkep gibi yayılıyor içimdeki sayfaların her birine, her gün daha da siyah. Bilmelisin ki, korkuyorum, bilmelisin ki, zayıfım, bilmelisin ki, ben daha kendi kendimi anlayamıyorum.

Senin gerçekliğini de anlayamıyorum. Ne zaman çıktın karşıma, ne yaptın bana, gözümü kırptım ve yanımdaydın adeta. Nerden geldin, farkına varmadım seni sevmeye başladığımın. Ama öylesine garip ki, bir duyguyu ilk defa nasıl anlatacağımı bulamıyorum, sevmek dediğime bakma sana hissettiğime, bu sevmek evet ama bir başka sevmek. Tanıdığım hiç kimseye benzemiyorsun, bilmiyorum sen nasıl birisin, anlamıyorum, seni ne güçlü yapar, seni ne zayıf yapar, yavaş yavaş çözülüyor ve öylesine garip ki aslında, hissedebiliyorum yavaş yavaş kök saldığımı kalbine. Beni kazıman gerekir bir gün gitmemi istersen, ve inan, ikimiz de kanarız o zaman gelirse. Öylesine garip ki, canımı yakıyor resmen her anın elimden kayıp gidişi, çünkü her ana sahip olmak istiyorum. O kadar çabuk geçiyor ki seninle zaman, bu haksızlık. Bilmediğimiz bir şehrin sokaklarındayken, nereye gittiğini bilmediğimiz yollarda sarılıp uyuduğumuzda, erken sabahların gümüşü yüzüne vurduğunda, sana kızdığımda, bana dokunduğunda her hücremi yakarcasına, zamanı yavaşlatıp, sadece tadını çıkarmak istiyorum. Hiç geçip gitmesin istiyorum. Yanımda olduğunda hep öyle güzelsin ki, sahip olmak istiyorum o an bana bakışına, bana dokunuşuna. Göremiyorum, pek de anlamıyorum beni nasıl sevdin ben kendimi pek de sevmezken aslında. Dudaklarından dökülen her kelime, daha önce hiç duymadığın ama ilk duyuşumda tüylerimi ürperten şarkılar gibi. Kendi benliğimin içine doğru daha çok gidiyorum senin benliğinin daha derinine gittikçe. Eğer ben yağmursam, sen şimşekleriyle, gök gürlemeleriyle bir fırtınasın; eğer ben bir adaysam, sen okyanusun kendisisin, eğer ben en güzel kelimelersem, uzun uzun cümlelersem, sen sonsuz sayfalı bir kitapsın. Uzun süren bir uyanış, seni tanımak ve anlamak. Bu sefer ben de çekiyorum kalın perdeleri kenara, izin veriyorum, gün ışığı değsin yüzüme ve kalbime. Daha önce izin vermedim hiç kimsenin kapılarımı açmasına, izin vermedim kimsenin bana senin dokunduğun gibi dokunmasına, sadece bedenime değil, ruhuma da. Yani anla beni, nasıl hissettiğimi, nasıl bir boşlukta yüzdüğümü ve bir yandan da nasıl dolu hissettiğimi. Bırakıyorum tüm silahlarımı önüme, eğer sen kıracaksan kalbimi, eğer sen yaralayacaksan tenimi pençelerinle, eğer sen yakacaksan beni ateşinle, hazırım, eğer öyleyse, korkusuz karşılarım sonumu.











20.04.2013
NunveyLa .
.
 

NunveyLa

ßir Tarafta güLüşün var,Sırtımda kanLı ßıçağın..
MFC Üyesi
  • Üyelik Tarihi
    20 Ara 2012
  • Mesajlar
    4,070
  • MFC Puanı
    302
  • MFC Seviyesi

Çünküsü yok aslında. çünküsü yok çünkü sadece özledim seni.

ellerimi uzatsam uzanabilirim sanmıştım oysa sana. seni, sana ve kendime, özellikle de kendime durmaksızın anlatabilirim. bir kez olsun “ııh”lamam diye tahmin ediyorum. nedenini bilmediğim açıklamaların toplamısın benim için. zaten nedenini bilmediğimden olsa gerek, yaptığım açıklamaların sende, hiçbir geçerliliği ya da inandırıcılığı yok kanımca.

sayfalarca, durmaksızın anlatabilirim aslında bende bıraktıklarını. çok iddialıyım değil mi? bilmiyorum nedense yapabilirim gibi geliyor.

buraya kadar hepsi tamam da… tamam falan değil aslında. sen yoksun mesela. uzaktasın. her anlamda. ama mesafe değil sorun olan. esas sorun, kalben uzakta olman. kapılarını kapatıp, içeriye girmeme izin vermemen. mesela ne yapıyorsun şimdi? gülüyor musun? mutlu musun? yoksa üzgün müsün? kiminlesin? kime sarılıyorsun? bakmaktan usanmayacağım gözlerin kime bakıyor? ya da kime gülümsüyorsun? oysa bilirsin dayanamam ben senin gülümsemene. sesin kısık şekilde kime sesleniyorsun? alt dudağını aynı muzip ifade ile ısırıyor musun?

özledim seni. hem de hiç olmadığı kadar. kimsenin yokluğu bu derece hissettirmemişti kendini. belki de ben hissetmemek için kimseye sana bağlandığım kadar bağlanmamıştım. başıboş şekilde geziyorum sokaklarında bu yalnız şehrin. yağmur yağıyor üzerime. yağmurun sesi kulağımdaki sesini siler mi acaba diye girmiyorum herhangi bir sundurmanın altına.

hemen her şey hakkında her zaman “neden” diye sorarım. ama galiba neden”imi kaybettim.

çünkü, özledim seni. düşünmekten vazgeçmek istedim olmadı. bende kalan neyin varsa kurtulmak istedim, kendimden kurtulamazdım.

özledim seni bugün sebep yokken
uzansam hayallere dokunurum sandım
bak gunler geçmiş üstümüzden
hala ilk günkü gibi aklımdasın
özledim seni


söyleyecek çok sözüm vardı
hepsi yarım kaldı.
neler ummuştum hayattan
elimde ne kaldı
kırılan kalbim miydi yoksa
karnımdaki bu sancıyla
küflenmiş ruhum unutmadı
unutmadı seni hala . .

özledim seni bugün sebep yokken
uzansam hayallere dokunurum sandım
bak gunler geçmiş üstümüzden
hala ilk günkü gibi aklımdasın
seni anlattım sayfalarca
bende kalan neyin varsa
bir şişeye koydum sonunda
denize attım

benden uzak ol istedim
düşünmekten vazgeçtim
kaçtım saklandım ormanın içinde
kimse bulmasın istedim.

çünkü seni sevmeye görmeye gücüm yok benim
basit bir cümleden ibaretim
seni unutmaya çok istekliydim
beceremedim

kırıldı düşler sözlerinde
bir çocuğun gözlerinde
öldürdüğün bir aşktı bu
sakladım çekmecemde

sus, dinle
şehir çok sessiz bu gece.
sonunda anladım
sensiz çok yalnızım
hatalıyım,
ben sana aşığım…


NunveyLa . .
22.04.2013​
 
Üst Alt