felix arvers

Kalbim sırrını buldu, manalandı hayatım. Ölmez bir aşk aniden kapladı benliğimi. Ümitsiz acı çektim ve herkesten sakladım, O bile kendisini bilmedi sevdiğimi. Ah! Şimdi çok pişmanım, yanında gölge gibi, Hem ondan ayrılmadan kalacaktım, yalnız ben Hem ölünceye kadar mesut bir köle...