Bir profesör konferans vermek üzere salona girmiş.
Ama bakmış ki salon, ön sırada oturan seyis dışında boşmuş.
Konuşup konuşmama konusunda tereddüde düşen profesör sonunda seyise sormuş:
- Buradaki tek kişi sensin. Sana göre konuşmalı mıyım, yoksa
konuşmamalı mıyım?
seyis cevap vermiş:
- Hocam ben basit bir insanım, bu konulardan anlamam.
Fakat ahıra gelseydim ve bütün atların kaçıp bir tanesinin kaldığını
görseydim, yine de onu beslerdim.
Bu sözlere hak veren profesör konferansa başlamiş.
İki saatin üzerinde konuşmuş durmuş, konferanstan sonra da kendini
mutlu hissetmiş,
dinleyicisinin de konferansın çok iyi olduğunu onaylanmasını isteyerek sormuş:
- Konuşmamı nasıl buldun?
seyis cevap vermiş:
- Hocam sana daha önce basit bir adam olduğumu ve bu konulardan pek
anlamadığımı söylemiştim.
Gene de eğer ahıra gelir, biri dışında tüm atların kaçtığını
görseydim, onu beslerdim,
ama elimdeki tüm yemi ona verip de hayvanı çatlatmazdım.
Ne kadar bilirsen bil söylediklerin karşıdakinin anladığı kadardır.
Ama bakmış ki salon, ön sırada oturan seyis dışında boşmuş.
Konuşup konuşmama konusunda tereddüde düşen profesör sonunda seyise sormuş:
- Buradaki tek kişi sensin. Sana göre konuşmalı mıyım, yoksa
konuşmamalı mıyım?
seyis cevap vermiş:
- Hocam ben basit bir insanım, bu konulardan anlamam.
Fakat ahıra gelseydim ve bütün atların kaçıp bir tanesinin kaldığını
görseydim, yine de onu beslerdim.
Bu sözlere hak veren profesör konferansa başlamiş.
İki saatin üzerinde konuşmuş durmuş, konferanstan sonra da kendini
mutlu hissetmiş,
dinleyicisinin de konferansın çok iyi olduğunu onaylanmasını isteyerek sormuş:
- Konuşmamı nasıl buldun?
seyis cevap vermiş:
- Hocam sana daha önce basit bir adam olduğumu ve bu konulardan pek
anlamadığımı söylemiştim.
Gene de eğer ahıra gelir, biri dışında tüm atların kaçtığını
görseydim, onu beslerdim,
ama elimdeki tüm yemi ona verip de hayvanı çatlatmazdım.
Ne kadar bilirsen bil söylediklerin karşıdakinin anladığı kadardır.