-
Neden yağmurlara benzettim ki seni?
Şimdi her yağmurda, SEN
yağıyorsun bu koca kente…
Sana güneşim
demeseydim keşke…
Her sabah yatağıma SEN
vuruyorsun penceremden…
Keşke Kalbim demeseydim sana…
ve ne zaman iki damla
belirse göz bebeklerimde,
bir SEN akıyorsun,
sessiz çığlıklarıyla şehri
uyandıran kaldırımlara…
‘Ne zaman seni düşünsem’ desem yalan olur…
Hep aklımdasın ya!
Her saniye bir SEN
daha çakılıyor aklıma…
Ellerimi her uzatışımda mavi ye
umut dilenmek için.
SEN batıyorsun avuçlarıma
SEN bakıyorsun
bir çocuğun gözlerinde....
bir bebeğin kokusunda
SEN kokuyorsun....
bir SEN
seviliyorsun onca yüreğin arasından…
Her şey
SEN oluyorsun da,
o kadar SEN....
bir BEN olamıyorsun sevdiğim..
Bir benim gibi
sevmeyi beceremiyorsun…
Hayata ektiğim her umutta
sen varsın....
SEN imkansızsın…
BEN imkansızlıklar denizinde
cılız kulaçlar
atıyorum hayata dair,
boğuluyorum arada bir…
Yine de kıyamıyorum SAN
Şiir : Alıntı