Buray-Mecnun

Bir gülüşünle başladı
Yüreğimde fırtına
Bana hiç danışmadan
Aşk kapımda

Sen bahara ahenk veren
Sarmaşık yediveren
Güneşimde can bulup
Sarılsan

Yar ne olur dokun bi kere
Yüreğim yaprak döküyor
Beni görsen sensiz
Halim sonbahar

Tenin sokulur yakınlarıma
Dokunur dudaklarıma
Ah hayalin yetmiyor
Gel ol yanımda

Sevdalar sevdalar
Bir güler bir ağlar
Nasıl güzellik allah’ım
Kalbe zarar

Gitsem mi? Kalsam mı?
Mecnun’a sorsam mı?
Kül olur ateşe dayanmaz
Bu şehir yanar