“O bilirdi,” der Casanova, muhabbet tellalı bir kadından söz ederken, “ona bir şeyler vermeden gitmeye gücüm yetmezdi.”
Acayip bir laf.
Tellala para vermeden sıvışmak nasıl bir güç gerektiriyordu ki?
Ya da daha açık bir şekilde soralım: Daima güven duyulabilecek bir zaaf nedir?
Utançtır bu.
Muhabbet tellalı satın alınabilir, ama ona zahmet veren müşterisinin utancı satın alınamaz.
Adam utançla dolu bir halde saklanacak bir delik arar ve onların en gizli kapaklı olanını bulur parada.
Gözüpeklik, evet, masaya ilk parayı atan odur, ama bütün bunları örtmek için üstüne yüz katını ekler utanç.
Walter Benjamin, Parıltılar