Umutlarımız vardı çocukken...
Kimimiz doktor, kimimiz pilot olacaktı.
Özgürdü tüm düşünceler...
Ne söylersen söyle güler geçerdi herkes.
Yalancı gülüşler yoktu suratlarda...
Olabildiğine eğlenceli görünürdü hayat gözümüzde
Yaşamaktan zevk alırdı insan...
Ne oyun oynarsan o role bürünürdün çünkü.
Ama büyüdün...
Sadece keşkeler kaldı geriye,
Dilinde yapmacık ağız dolduran sözlerle
Gitti Çocukluğun.
Hayallerinle, özgürlüğünle, düşüncelerinle
Yüzündeki o saf gülüşlerinle beraber
Gitti Çocukluğun.
Uyu çocukluğum. Hiç uyanma, uyu!
Hiç büyüme sen
O sahte suratlardan men et kendini
Duygusuz adamlardan, kirli bedenlerden, saçma adetlerden
Yalancı sözlerden uzak tut benliğini.
Kirlenme sen hayatımda saf kalan tek yanım.
Uyu çocukluğum. uyanma hiç, uyu...