Düşün ki O Bunu Okuyacak?

..

Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Kaldım ortada, tek başıma

Kala kala kumla kaldım
Günlerin kumuyla, suyla
Bir haftanın artıklarıyla kaldım
Vurulmuş ve hüzünlü

Ne var, dediler bana Paris'in yaprakları
Kimi bekliyorsun?
Kaç kez burun kıvırdılar bana
Önce ışık, çekip giden
Sonra kediler, köpekler, jandarmalar

Kalakaldım tek başıma
Yalnız bir at gibi
Otların üstünde ne gece, ne gündüz
Sadece kışın tuzu

Öyle kimsesiz kaldım ki
Öyle bomboş
Yapraklar ağladılar bana
Sonra, tıpkı bir gözyaşı gibi
Düştüler son yapraklar
Ne önceleri, ne de sonra
Hiç böyle yalnız kalmamıştım
Bu kadar
Ve kimi beklerken olmuştu
Hiç mi hiç hatırlamam.

Saçma ama bu böyle
Bir çırpıda oldu bunlar
Apansız bir yalnızlık
Belirip yolda kaybolan
Ve ansızın kendi gölgesi gibi
Sonsuz bayrağına doğru koşan.

Çekip gittim, durmadım
Bu çılgın sokağın kıyısından
Usul usul, basarak ayak uçlarıma
Sanki geceden kaçıyor gibiydim
Ya da karanlık, kükreyen taşlardan

Bu anlattıklarım hiçbir şey değil
Ama başıma geldi bütün bunlar
Birini beklerken, bilmediğim
Bir zamanlar.

Sağa sola bakma ayağını denk al!

Herkes bir alem

Kendimi seviyorum

Okuyorsan söylüyorum -Seviyorum Seniiiiiiiiii !!!

Okumasan daha iyi..

foruma girip okuyacağını sanmıyorum sanaldan uzak ama yine de içimi dökeyim. öküzün teki,hiç bir seyden anlamayan,yontulmamış odun olduğunu ileteyim.

Aklımdasın...

Naber?

Herkesi Dinle .
Fakat Duyduğun Yalnızca Yüreğinin Sesi Olsun

Geriye dönsen ,bir daha denesek. Her seyi unutup yeniden başlasak. Kapanir mi yaralar ?Kaybolur mu acılar ?Cok ZOR Gittigin yerde kal bu bana yeter..