Eflatun'a göre güzel; uyarlı, yararlı ve haz verici olmalıymış.
Uyarlı olmalıymış, çünkü; tencere için tahta kaşık, altın kaşıktan daha uyarlıymış. Birisi gösterişsizmiş ama tencereyi çizmezmiş, diğeri gösterişliymiş ama tencereyi çizermiş.
Yararlı olmalıymış, çünkü; hiçbir şeye yaramayan şey güzel olamazmış. Mesela göz sadece estetik değeri ile değil, görmeye yaradığı için güzelmiş.
Haz veren olmalıymış, çünkü; insanlara hüzün, acı ve hınç duyguları veren şey güzel olamazmış.
Eflatun tüm hayatı boyunca öğrencilerine hep, 'eğer yarattığın şey muhatabında takdir ve haz duygusuyla taçlanmış bir saygı meydana getirmiyorsa, tanımı ne olursa olsun, o güzel değildir' dermiş.
benim aklıma sokrates'in öğrencisinden aldığı çok "güzel" bir cevap geldi ;
Sokrates, bir öğrencisine, 'söyle bakalım, güzel nedir? sorusunu yöneltmiş. Öğrencinin cevabı şöyle olmuş: 'Güzel, hiçbir zaman, hiçbir yerde, hiçbir kimsenin gözünde çirkin olmayandır.'demiş
Uyarlı olmalıymış, çünkü; tencere için tahta kaşık, altın kaşıktan daha uyarlıymış. Birisi gösterişsizmiş ama tencereyi çizmezmiş, diğeri gösterişliymiş ama tencereyi çizermiş.
Yararlı olmalıymış, çünkü; hiçbir şeye yaramayan şey güzel olamazmış. Mesela göz sadece estetik değeri ile değil, görmeye yaradığı için güzelmiş.
Haz veren olmalıymış, çünkü; insanlara hüzün, acı ve hınç duyguları veren şey güzel olamazmış.
Eflatun tüm hayatı boyunca öğrencilerine hep, 'eğer yarattığın şey muhatabında takdir ve haz duygusuyla taçlanmış bir saygı meydana getirmiyorsa, tanımı ne olursa olsun, o güzel değildir' dermiş.
benim aklıma sokrates'in öğrencisinden aldığı çok "güzel" bir cevap geldi ;
Sokrates, bir öğrencisine, 'söyle bakalım, güzel nedir? sorusunu yöneltmiş. Öğrencinin cevabı şöyle olmuş: 'Güzel, hiçbir zaman, hiçbir yerde, hiçbir kimsenin gözünde çirkin olmayandır.'demiş
