Gülse Birsel 'in bir anısı

Bir tokatın her şeyi çözdüğü yıllardı…
Abim ile okuldan kaçmış,
arka mahallede anneme rastlamıştık.

Öğretmenin, 3 gündür okula gitmediğimiz için
eve geldiğinden bi haber, aval aval anneme bakıyorduk.

"Niye gitmediniz okula bugün?" dedi, annem.
Salak abim de; “biz okumak istemiyoruz” demişti çat diye.

Annem de, "oğlum madem öyle, eve niye gelmiyorsunuz? Aç aç sokakta dolaşıyorsunuz. İstemiyorsanız, gitmezsiniz tabi" demişti, gülerek ve sevecen bir yüzle...

Şoke olmuştuk.
Hoplayarak, sevinçle eve döndük.
Eve girmemiz ile kilitlenen kapı sürgüsünün sesi, ringi başlatmıştı.

Sıkıntımız dayak yemek değil...
Sorun şu …..??
Dayak bitmiyor...

"Demek okumayacaksınız" diyerek, tekrar tekrar atağa kalkıyor.
Mahalleli sağolsun, kendi giremese de
gençlerden yardım isteyip, camdan eve sızmıştı kurtarma operasyonu için.

Bizi kenara atıp, annemi sakinleştirmeye çalışıyorlardı..
BİLİYORMUSUNUZ NE OLDU ?...

Bir daha hiç okuldan kaçmadık.
Abim de o gün den sonra
bir daha anneme hiç anne demedi.
Hep "annecim" diye seslendi.

Gülse BİRSEL