Gülüşünle(Azerbaycan Şiiri)

Yazar : Rüstam Sadıqlı
Gülüşünle
Kışı bahar edip yaz ediyorsun
Açılmış seheri saz ediyorsun
Bazen yüz çevirip naz ediyorsun.
Ruhuma tokunur buz gülüşünle.

Gülüşün bahş eder dünyanı bana
Benzeyir gülüşün elvan çimene
Dinerek gülümse sevgilim yine.
Ne gözel seslenir söz gülüşünle.

Gülende gözlerim semanı görür.
Sanki aynı anda dünyayı görür.
Ömürden en gözel zamanı görür.
Işığa gömülür göz gülüşünlə.

Ömrün baharını ömrün yazını.
Gah aşık sözünü, kuş avazını.
Çalırsan könülde sevgi cazını.
Nələr yaradırsın öz gülüşünle.
-------------------------------------
Çeviri : Refika Mehtizade
Gülüşünle
Kışı bahar edip, yaz ediyorsun

Açılan sabahı saz ediyorsun.

Bazen yüz çevirip naz ediyorsun

Ruhuma dokunur buz gülüşünle.


Gülüşün armağan eder dünyanı bana

Benziyor gülüşün renkli çayıra.

Konuşarak gülümse sevgilim, yine,

Ne güzel duyulur söz gülüşünle.


Gülünce gözlerim gökyüzünü görür

Sanki aynı anda dünyayı görür

Ömürden en güzel zamanı görür

Işığa gömülür göz gülüşünle.


Ömrün baharını, ömrün yazını,

Kah aşık kelimesi, kuşun sesini,

Çalıyorsun gönülde sevgi cazını

Neler yaratıyorsun bir gülüşünle..