Herşey unutulur sevgilim. Çektiğimiz acılar, ayrı geçirdiğimiz zamanlar, sakladığımız fotoğrafların yerleri bile unutulur. Dilimin ucunda ama aklıma gelmiyor bile deriz bizim şarkımız dediğimiz şarkı için. Numaralarımız unutulur, en önemli gün ilan ettiğimiz tarihler bile unutulur. Yalnızlıklarımız unutulur sevgilim. Geride kalır, çok yol alınır. Ne sular akar o günlerin üzerinden. Edinilen dualar unutulur, tutulan dilekler. Akşamüstü çekip gidişin unutulur sevgilim. Nasıl bir acıyla kalışım, herşey unutulur. Gördüğüm zaman hiçbir şey hissetmeyeceğime eminim bile der insan kendisine. Şuan arasa asla heyecanlanmam der. Çünkü herşey unutulur sevgilim. Birlikte uyuduğumuz geceler, kokun, unutulur gider. Artık asla birlikte olamayızları bile kabullenir insan. Artık onu sevmiyorumları bile ikna ettirir kendisine. Bir gün otobüste eski bir dostu görür sonra. Nasılsın der, gayet iyisindir. Eski dost bile onu hatırlatmamıştır. Evlendim der eski dost, sizin ne zaman?
Öylece durursun. İnsanlar geçer, zaman geçer, arabalar geçer. Sen durursun. Ayrıldık demen gerektiğini bilir yine de ne diyeceğini bilemezsin.
İnsan sevdiğinin herşeyini unutur belki unutmasına da,
Onu nasıl sevdiğini asla unutamaz.
Öylece durursun. İnsanlar geçer, zaman geçer, arabalar geçer. Sen durursun. Ayrıldık demen gerektiğini bilir yine de ne diyeceğini bilemezsin.
İnsan sevdiğinin herşeyini unutur belki unutmasına da,
Onu nasıl sevdiğini asla unutamaz.