Bazen sessizlik gerekir..
Uzaktan izlemek ve bırakmak herseyi kendi haline..
İşi , gücü,
yarım verilen sözlere inanmayı,
az saran kolları...
Ve izin vermek gidene..
Bilmemek sebeplerini,
sormamak bahanelerini..
Sadece ipleri bırakmak ellerini kanatmadan,
hafiflemek ve uzaktan izlemek sessizce..
Su yüzüne ne çıkacaksa kabul etmeye gönüllü olarak...
Özlemine , sevdana kendin için sahip olarak...
Sular durulunca , tüm uykularından çıkınca kaybetme endişen
O zaman kesişirse yollar bir kez daha ,
kavuşur insan , sarılır her yerinden içine , dışına...
Tüm aldatma hikayelerine inat , bu edepsiz çağ oyunlarından uzak yazılır yepyeni bir masal...
Yepyeni bir şarki , dilinden düşmeyen,
modası hiç geçmeyen...