KAL DIYEBiLSEYDiN
Anliyamadim benmi suçluyum?
Anlatamadim mi? sana olan sevgimi..
Tutustum yandimda sensiz her gece
Gözyaslarimla söndürdüm kalbimi
Her gün her dakika özledim seni
Dinmedi kederim senin yaninda bile
Sustum hep gözlerine baktigim zaman
Isyan eden kalbimin çaresizligiyle
Oysa neler düsünürdüm sen yokken
Neler söylemek isterdim kavusunca
Ayrilik saati gelince ben biterdim
En kötüsü beni koyup gitmendi
O öyle bir yanlizlikti ki anlatilmaz
O öyle bir çaresizlikti ki inanilmaz
Hep yarim kalmis heyecan hazlar içinde
Gözlerimde büyürdü kisa mesafeler
Ama çok yakinda sevgilim....
Bütün teselliler uzakta kalacak
Çiçekleri solacak mi? ask bahçemizin
Ne olurdu saadetlerin en büyügünü
Iste ellerimde al diyebilseydin
Biliyorsun degil mi? asla gitmezdim
Benimsin sevgilim KAL!! diyebilseydin...