Vakitlerden “Aşk”, günlerden Vuslat…
İkimizde maviyiz;
Birimiz “gök”, diğerimiz “deniz” derdi.
Gözlerini ufka diker, rüzgârın sesini dinler,
Ellerini usulca kalbime koyar,
“Hadi bizi bekleyen bir ömre demir atmaya” der,
Bakışlarıyla benliğimi işgal ederdi.
İkimizde maviyiz;
Birimiz “gök”, diğerimiz “deniz” derdi.
Gözlerini ufka diker, rüzgârın sesini dinler,
Ellerini usulca kalbime koyar,
“Hadi bizi bekleyen bir ömre demir atmaya” der,
Bakışlarıyla benliğimi işgal ederdi.