NEREDESİN..

Sana İHTİYACIM vardı..
Bu kahrolası dünyada beni ANLADIĞINA inandığım;
dost, arkadaş, sevgili, sırdaş..
Her şey BİLDİĞİM tek insandın sen.
Hayatımın içinde,
yanımda olmasan da var olduğunu bilmekti ÖNEMLİ olan..
Bir yerlerde beni düşünen, seven, koruyan;
hayatta tutmaya çalışan bir canın varlığıy-dı ANLAMIN..
Hayatın SESLENİŞİYDİN yaşamalısın diyen..
Öyle bir güçtü ki seslenişin:
hani - İyi olmalısın.. dediğinde dinerdi ACILARIM..
Sen istediğin için GÜLÜMSERDİM hayata,
canımı yakan en dayanılmaz AĞRILARIM geçerdi,
dinerdi aniden sebepsiz akan GÖZYAŞLARIM..
Değişen ne..?
Söyle ALLAHAŞKINA................................
NEREDESİN..????

Yormak istemiyorum artık kimseyi, yorgunum zira.
Kelimeleri yan yana getiresim yok kendimi anlatmak için.
Yeni bir alfabe arıyorum konuşabilmek için..
Hiç söylenmemiş sözler duymaya ve yeniden
cümleler kurmaya ihtiyacım var.
Yetmiyor bildiklerim...
Can Yücel