Neylerim

Canan elinden gelmişim



fani mekanı neylerim

Ol mülke meylim salmışım



ben bu cihanı neylerim.







Hep itibarım atmışım



aşıklığa el katmışım

Ben nefsi dosta satmışım



bu düşmanı neylerim.







Aşkı tabibim kılmışım



derdinde derman bulmuşum

Abdülhakimi görmüşüm



yünaniyanı neylerim.







Ma’rifet tadın almışım



fenâ tahtına varmışım

Mahfice sultan olmuşum



dünya varlığı neylerim.







Her ne gelirse yahşidir



zirâ o dostun bahşidir

Çün cümle onun işidir



ben bed gümanı neylerim.







Gerçi zaman devran ile



pir etti cismim şan ile

Gönlüm civandır can ile



pir-ü civanı neylerim.







Yâri bana bes görmüşüm



ağyârı dilden sürmüşüm

Ünsile tenhâ durmuşum



ben ins-ü canı neylerim.







Dilden dile bin tercüman



varken ne söyler bu lisan

Çün can-ü dildir hem zeban



nutk-u beyanı neylerim.







Şimdi! cemi’i halktan



müstağniyim billâhi ben

Hallâk-ı âlem var iken



halk-ı zamanı neylerim?