Pamuk tarlası

Davatsiz geldin zamanıma,
içime yerinden kalkmayan ağrıların düştüğü anda.
Hemde tam, hüzünlerimi asmış,
bavulumu toplayıp çıkarken kapıdan.
Yani el değmemiş yerler ararken, hani senin olmadığın.
Zamansız geldin işte. .
Bulutları pamuk tarlasına benzetmek kadar,
yumuşak görünmezken yaşananların kırık aynası.
Sormadan yapamıyorum, olmasa da cevabı.
Hiç mi değişmezsin diyorum,
kaderin katıksız sancısına.
Yaralarım merhemi ,seni dindiremezken acımda,
mutlu gibi görünmek,
gülüşüne papyon takılmış kahkahaları göstermiyor bana.
O masalsı yüreğinden, gözlerin penceresine bakarken,
yağmurları kana kana yudumluyor avuçlarım.
Benim adım yalnızlık diye bağırıyor,
sabahımın duymadığın gürültüsü.
Oysa güneşsiz başlayan bir bahar gibi,
vakitsiz gelmişsin yıldızların hatırına. . .​