Gülgiiler familyasmdandır. Diğer adlan Meryem otu, Bit otu (Kemah) ve Mübarek otu.
20-60 cm boylarında, az dallı, sarı tüylü, kısa gövdeli, köksaplı (rizom), çok yıllık, otsu bir bitkidir. Dişli kenarlı parçalı yaprakları vardır. Mayıs-eylül aylarında da! uçlarında, 20 mm çapında, beş taçyapraklı, sarı çiçekler açar.
Asyada, Avrupada, Kuzey Afrikada, Kuzey Amerikada, Avustralyada deniz seviyesiyle 1300 metre yükseklikler arasında bulunur. Gölge, nemli, zengin topraklan sever. Biraz istilacı bir yapısı vardır.
Antik çağlarda bitkinin kötü ruhları ve zehirli hayvanları kovduğuna inanılırdı. Bunun için insanlar onu muska olarak üzerlerinde taşırdı. 1491′de yayımlanmış Ortus Sanitatis adlı kitapta, içinde bu bitkinin bulunduğu, çevresinde kökünün bittiği eve şeytanın giremeyeceği, üzerinde bu bitkiyi taşıyan insanlara zehirli böceklerin zarar veremeyeceği yazılıdır.
Bitkinin kökleri bir zamanlar mutfaklarda karanfil yerine kullanılırdı.
Kuzey Avrupada bira yapımında, başka bazı yerlerde şarap ve likör yapımında yer alır.
Bileşiminde tanenler, uçucu yağ, acı madde, flavon, reçine ve organik asitler; uçucu yağda da özelikle öjenol bulunur.
Daha çok köklerin, ama toprak üstü kısımlarının da, ishal giderici, güçlendirici, sindirim kolaylaştırıcı, ateş düşürücü, kanama dindirici, boğaz ağrılarını iyileştirici etkileri vardır.
Bunun için 1 litre (5 bardak) kaynar su 60 gram bitki üzerine dökülür, 10-15 dakika demlendirildikten sonra içilir.
Acı ve kekre köklerinden elde edilen toz kinin yerine kullanılır.
Dikkat, hamile ve emzikli hanımlar kullanmamalıdır.
20-60 cm boylarında, az dallı, sarı tüylü, kısa gövdeli, köksaplı (rizom), çok yıllık, otsu bir bitkidir. Dişli kenarlı parçalı yaprakları vardır. Mayıs-eylül aylarında da! uçlarında, 20 mm çapında, beş taçyapraklı, sarı çiçekler açar.
Asyada, Avrupada, Kuzey Afrikada, Kuzey Amerikada, Avustralyada deniz seviyesiyle 1300 metre yükseklikler arasında bulunur. Gölge, nemli, zengin topraklan sever. Biraz istilacı bir yapısı vardır.
Antik çağlarda bitkinin kötü ruhları ve zehirli hayvanları kovduğuna inanılırdı. Bunun için insanlar onu muska olarak üzerlerinde taşırdı. 1491′de yayımlanmış Ortus Sanitatis adlı kitapta, içinde bu bitkinin bulunduğu, çevresinde kökünün bittiği eve şeytanın giremeyeceği, üzerinde bu bitkiyi taşıyan insanlara zehirli böceklerin zarar veremeyeceği yazılıdır.
Bitkinin kökleri bir zamanlar mutfaklarda karanfil yerine kullanılırdı.
Kuzey Avrupada bira yapımında, başka bazı yerlerde şarap ve likör yapımında yer alır.
Bileşiminde tanenler, uçucu yağ, acı madde, flavon, reçine ve organik asitler; uçucu yağda da özelikle öjenol bulunur.
Daha çok köklerin, ama toprak üstü kısımlarının da, ishal giderici, güçlendirici, sindirim kolaylaştırıcı, ateş düşürücü, kanama dindirici, boğaz ağrılarını iyileştirici etkileri vardır.
Bunun için 1 litre (5 bardak) kaynar su 60 gram bitki üzerine dökülür, 10-15 dakika demlendirildikten sonra içilir.
Acı ve kekre köklerinden elde edilen toz kinin yerine kullanılır.
Dikkat, hamile ve emzikli hanımlar kullanmamalıdır.