Uslu suskun. .

Bu gece de kapatmıyorum ışıkları.
Aklıma gelen ne kadar misafir cümle varsa konuşuyoruz.
Derim ki unutamam, derler biz de sevdik.
Derim ki konuşamam, derler biz de duyduk.
Söylerim de kim anlar.
Biz ne söz verenler,
ne yeminlerini aldatanlar gördük.
Sokakta büyümüş bir yalnızlığın arkadaşı olmakmış,
siyahının aydın nebzesinde sana çıkacak kapıları aramak.
Seni dört mevsim aramak nedir bilirmisin.
Ben senin benzerlerinle çarşı pazar karşılaşıp,
telaşını yüreğime sığdıramam artık.
Bayramlara yabancı çocuklar gibi şaşkın şaşkın bakamam.
Ben, uslu bir suskunum.
Uslu kalan suskunluğumun,
durgun serinliğine çıktığında mevsimsiz boranlar,
yine dolduramaz yerini geelcek olan cıvıl bahar,
yine dindiremez acımı aşkın bambaşkası.
Kaybedecek zamanı yok feryadın figandan.
Dilimin ucunda son sözlerini susturuyorsa gamsız hayat,
ucuz mendillere silinmeye mecbur kalır gözyaşları.
İyi bak kendine eşsiz benzerim, buralar hep aynı.
Kaldırımlar eskisi gibi çatlak, merdivenler dik başlı.
Aklımıza gelen ne kadar misafir varsa konuşuyoruz. . .​