William Shakespeare- 28. Sone
Nasıl dönüp geleyim bedenim dinç gönlüm şen?
Dinlenmek nimeti hiç nasib olmaz ki bana?
Günün cefası huzur sağlayamaz geceden:
Gün gecenin gece günün kıyar canına.
Kanlı bıçaklı iki düşman değiller sanki.
Elele verip bana başlarlar işkenceye:
Biri hep işe koşar hep sızlanır öteki
Çalışmak beni senden uzaklaştırdı diye.
Günü hoş tutmak için Sevgilim parlak derim
Aydınlatır gökleri bulutlar kararmışken.
Yağız yüzlü geceyi över diller dökerim:
Yıldızlar kör olunca sevgilimdir nur döken.
Ama gün işte her gün çilemi uzatıyor;
Gece işte her gece derdime dert katıyor.
Nasıl dönüp geleyim bedenim dinç gönlüm şen?
Dinlenmek nimeti hiç nasib olmaz ki bana?
Günün cefası huzur sağlayamaz geceden:
Gün gecenin gece günün kıyar canına.
Kanlı bıçaklı iki düşman değiller sanki.
Elele verip bana başlarlar işkenceye:
Biri hep işe koşar hep sızlanır öteki
Çalışmak beni senden uzaklaştırdı diye.
Günü hoş tutmak için Sevgilim parlak derim
Aydınlatır gökleri bulutlar kararmışken.
Yağız yüzlü geceyi över diller dökerim:
Yıldızlar kör olunca sevgilimdir nur döken.
Ama gün işte her gün çilemi uzatıyor;
Gece işte her gece derdime dert katıyor.