• Web sitemizin içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için Web sitemize kayıt olmalı ya da giriş yapmalısınız. Web sitemize üye olmak tamamen ücretsizdir.

~ ξsiч ..

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan diShy
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
“seni düşünme” suçlusuyum​
söyle..! içimdeki harfler hangi ağacın altında kurutuldu” ​
​
herkes ,bir mum yaksın.. yurtsuz yalnızlıklara..
bir dakikalık saygı duruşu…​
 
Kalbimizi kırabilirler, razıyız buna (Biraz ağlar ferahlarız)​
Gururumuzu kırabilirler ( zor olsa da dayanıyor insan !)​
Her şeyi kırıp dökebilirler (toplar toplaştırır, yapıştırırız)​
Ama hayal dediğimiz o şey var ya işte onu kırmasınlar !..​
 
Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer ..​
 
Sen güzelliğinin her şeyi fethettiği zamanlardasın ve ben hangi yanıma değsen o yanımdan ağrıyorum..​
 
iki dakika adam ol desem,​
Kaç dakikam kaldı diye,​
Soracak insanlar var…​
 
İnsanlık giyinmeyinde tanıyayım sizi .. ​
çünkü ben hala beş yaşımın saf çocuk bakışlarını büyütemedim,
eskitemedim badi parmağımla tutunmuş masumluğumu…​
 
Sesini öperim çocuk yüreğinin,​
Kirpiklerinden sızan o dilsiz ince türküsünü..
Öyle mahzun durma ne olur…​
 
Tek bir sözünle beni saatlerce ağlatabilirsin,
Ama bana yaptıklarını unutturacak bir kelime yok...​
 
Durup durup geçmesin içinden ağlamak,​
Dur, neden ağlıyorsun ca’nım,​
Yetmez mi ikimize bir sağanak...​
 
66430_407411769341764_188686257_n.jpg
 
Zamanı nasıl kullanacağımız konusunda bile anlaşamazdık​
Sen arada uyanırdın, ben ara sıra uyurdum.​
Sıfır ortak noktadan kocaman bir aşk yaratan biz,​
Biz nasıl bu hale geldik hiçbir fikrim yok.​
Güzel laflar etmediğimden şikayet ederdin ya hep,​
Ben şimdi seninleyken sevmediğim şeyleri bile özledim...​
 
Altın olsam; değerimi herkes bilir. Ben basit bir demir olayım...
Değerimi sadece anlayan bilsin! ​
 
Ben En çokta Sana Anlatmak istediklerimi .. Başkalarına Anlatırken Üzülüyorum ...​
 
Unutuluyor mesafelerin hoyratlığında, tenlerin sıcaklığı. Unutuluyor tüm ilk’lerin tarihleri. İlk el tutuşmalar, ilk öpüşmeler, ilk ayrılıklar… Biz olmaya dair ne varsa tek tek unutuluyor! Özen gösteriliyor evde onu hatırlatabilecek eşyalarla yüz yüze gelmemeye. Geride kalıyor aşklar da, her şey gibi… Ya da öyle sanılıyor. Gelip bir yumruk midene inene kadar, göğüs kafesinde o ağrıyı hissedene kadar öyle sanılıyor. Sek tüketilmez hale dönüşüyor git gide sertleşen tüm o sancıların. Ve nihayet sen de acı bir su oluyorsun işte, şişede göründüğü gibi durmaya çalışan bir rakı damlasına. Mazide kalanların şerefine!​

​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri
Üst