• Web sitemizin içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için Web sitemize kayıt olmalı ya da giriş yapmalısınız. Web sitemize üye olmak tamamen ücretsizdir.

Duygularınıza nasıl yaklaşıyorsunuz?

Wittgenstein

Wittgenstein

Kayıtlı Üye
Forum Yaşı
6 Yıl 1 Ay
Mesajlar
27
Tepkime puanı
220
Merhaba,
Kendi duygularınıza yaklaşma biçimlerinizi merak ediyorum.

Mesela kötü hissettiğinizde yada moralinizin, canınızın bir şeye sıkkın olduğunu fark ettiğinizde bu duruma karşı nasıl bir tavır alıyorsunuz?

"Ne hissediyorum? Hangi olay ve bu olaydaki hangi durum bunu hissetmeme sebep oldu? İlk önce olayı ve durumu doğru bir şekilde yorumluyor muyum? Olayı çözümledikten sonra, bu duygunun hatalı varsayımlara dayandığı noktalar var mı? Duygumu nasıl sağlıklı kontrol edebilirim?" gibi çözümlemeler yaptığınız oldu mu? Yada bunun haricinde nasıl davrandınız?
 
Sinirliysem dalmam lazım diyorum,
Neşeliysem ve enerjim yüksekse o gün şahane geçer ve etrafımdaki insanlara sevgimi,üzüntümü,her şekilde belli ederim.İçimdeki dilime vurur yani..
 
Wittgenstein' Alıntı:
Merhaba,
Kendi duygularınıza yaklaşma biçimlerinizi merak ediyorum.

Mesela kötü hissettiğinizde yada moralinizin, canınızın bir şeye sıkkın olduğunu fark ettiğinizde bu duruma karşı nasıl bir tavır alıyorsunuz?

"Ne hissediyorum? Hangi olay ve bu olaydaki hangi durum bunu hissetmeme sebep oldu? İlk önce olayı ve durumu doğru bir şekilde yorumluyor muyum? Olayı çözümledikten sonra, bu duygunun hatalı varsayımlara dayandığı noktalar var mı? Duygumu nasıl sağlıklı kontrol edebilirim?" gibi çözümlemeler yaptığınız oldu mu? Yada bunun haricinde nasıl davrandınız?
Genişletmek için tıkla ...

sosyal bir deney için mi bu :giggle:

Mesela kötü hissettiğinizde yada moralinizin, canınızın bir şeye sıkkın olduğunu fark ettiğinizde bu duruma karşı nasıl bir tavır alıyorsunuz?
Genişletmek için tıkla ...
her yeri yakıp kül ediyorum..

Ne hissediyorum?
Genişletmek için tıkla ...
kızıyorum ya da hayal kırıklığına uğramış oluyorum.. pek sakin kaldığımı söyleyemem.. oldukça nadir sinirlenirim.. ama yakıp yıkarım.. gözü dönmüş bir ejderya oluveriyorum.. olayı sorgulamıyorum.. kişilerin bendeki değerinin ne olduğuna bakmıyorum.. kızıyom.. sonra 5 dakika sonra jigglypuff :(

çözüm işte.. sinirlenmemeye çalışıyorum.. farklı bi bakış açısıyla durumu ele almaya çalışıyorum.. karşı tarafın niyetini netleştirmeye çalışıyorum..
 
saphira' Alıntı:
sosyal bir deney için mi bu :giggle:


her yeri yakıp kül ediyorum..


kızıyorum ya da hayal kırıklığına uğramış oluyorum.. pek sakin kaldığımı söyleyemem.. oldukça nadir sinirlenirim.. ama yakıp yıkarım.. gözü dönmüş bir ejderya oluveriyorum.. olayı sorgulamıyorum.. kişilerin bendeki değerinin ne olduğuna bakmıyorum.. kızıyom.. sonra 5 dakika sonra jigglypuff :(

çözüm işte.. sinirlenmemeye çalışıyorum.. farklı bi bakış açısıyla durumu ele almaya çalışıyorum.. karşı tarafın niyetini netleştirmeye çalışıyorum..
Genişletmek için tıkla ...

Hayır, sadece insanların kendi duygularına yaklaşma biçimlerini merak ediyorum:)
 
Güzel konu, güzel soru.

Rez alarak, müsait bir vakitte yazacağım yorumumu.
 
Duygularıma teslim oluyor gibi yapıp, kandırık atıyorum:a-(198):
 
Yani aslında şu şekilde gelişiyor, birine kızgın kalmıyorum. Her iki taraf açısından da haklı yönleri bularak affedici oluyorum, sadece içimde tabii.
Onun dışında, yaşadığım üzüntülerde kendime üzülmek için zaman tanıyorum, biraz üzüleyim buna hakkım var ama sonra her şey geçecek diyerek. Tabii burada açılabilecek çok alt başlık var. Olaya, duruma, kişiye göre yaklaşım değişebilir. Olayları çözümleyip, hatalarımı ve karşımdakinin hatalarını çözümleyerek belirli bi süre tanırım kendime. Eğer hiç üzülmeye vakit tanımazsan, patlayışı kötü oluyor çünkü.
Mutluysam, ana bırakırım kendimi, mutlu anı sonuna kadar yaşarım.
Aşıksam, asla reddetmem aşık olduğumu.
Kısaca yaşadığım her duyguya kendimi bırakırım, böylelikle kontrolü sağlarım. İstediğim zaman üzülmeyi kesebilirim ve daha güçlü kalkabilirim. Hayattan öğrendiğim şey bu oldu. (:
 
Duyguların çözümünü yapmak, eğer fazla derine inip mesken tutmamış ise değişen düşüncelerle birlikte değişebiliyor. Fakat bazı duygular öyle güçlü ve iz bırakmış ki, çözümlemeler bile fayda sağlamıyor artık. Bu anda düşünce ve duygular arasında çatışma bile söz konusu olmuyor, çünkü anında esir alıyor, çatışacak bir taraf kalmıyor. Bu yüzden bu duygular için psikolojik destek almayı şart koştum kendime.
 
sinirlendiğimde aldığım ani kararlardan sonra
başımı bulduğum duvara vuruyorum. en net tepki verdiğim duygu öfke sanırım.
zaman içerisinde duvara vurma yöntemi ile törpüleneceğine inanıyorum
tşkler alo 186
 
Freud öfke duygusunun oluşmasını çok güzel açıklıyor. Bence öfke kontrolü çok önemli bi kazanım. Eğer bunu oluşturan alt etkenleri insan iyi okuyabilirse kendini tanıma ve anlama süreci güzel ve doğru şekilde gerçekleşiyor...
 
Son düzenleme:
Şahsen öfkemin alt segmentlerini çok iyi analiz ederim
Bknz _ akıl ve fikir : öfkesi karar verdi bizden otürü değil ondan ötürü
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri
Üst