Şiirlerim

~YAS ~

Karanlık çökünce oturur yüreğime bir şeyler
Ailemi özlerim, seni özlerim
En çok da kendimi özlerim
Düşünürüm

Bilir misin gecenin ayrı bir aurası vardır
Seni başka başka alemlere götürür
Bazen de yere bir mıh gibi saplar
Kıpırdayamazsin

En çok da siyahı severim
Biliyor muydun ölümlü?
Bana benden çok benzeyendir o
Neden mi?

Çünkü o değişmez, rengarenk değildir
Hep aynı hizada ilerler
Tondan tona atlamaz
Ki atlayamaz da zaten

Onca insanın yükünü sırtlamış
Nasıl renkli olsun
Hayat boyama kitabı değil ki
Gökkuşağı olsun

Kendine dikkat et ölümlü
Aklına geldikçe ben siyaha sarıl
Siyah bulamazsan gecenin karasına sarıl
Matem içinde an beni

GK

~VAZGEÇİŞ ~


Umudumu kaybetmişim
Bir serçenin yutkunuşu gibi
Hayalimden vazgeçmişim
Gelecek günleri göremeyecek gibi

Kalbim kırılmış, nutkum tutulmuş
Canım yanmış bitmiş belki de kül olmuş
Üzülüyorum halime
Bakıyorum şöyle bir kendime

Diyorum aynadaki tanıdık simaya
Yüzündeki ışık gitmiş neden diye soruyorum
O da bana vazgeçtim her şeyden
Sen benden iyi bilirsin

Yandaki kanepeye ilişiyor gözlerim
Ayaklarım vücudumla ahenk içinde takip ediyor
Birden atıyorum kendimi
Kanepenin hep mesken tuttuğum yerine

Alışmaktan mıdır bilinmez
Her gün böyle başlıyor
Her yeni gün de o kanepede bitiyor
Hep olduğu gibi

Önce kendime kızıyorum
Sonra aynadaki simaya
Sonra da yorulup çekiliyorum köşeme
Gecenin çökmesini dört gözle bekliy orum ve zaman geçip gidiyor